Wie is David Wallast?
David Wallast is 22 jaar en woont in Amsterdam. Hij studeert Bestuurskunde aan de Hogeschool van Amsterdam en doet daarnaast onderzoek naar migratie, diversiteit en sociale cohesie bij het LDE Centre in Leiden. Politiek is voor hem geen nieuw terrein. Bij D66 was hij jarenlang actief in Middelburg en Zeeland, als fractiemedewerker, raadscommissielid en kandidaat bij gemeente-, provincie- en Tweede Kamerverkiezingen.
“Ik ben gewend om te werken in politiek-bestuurlijke omgevingen en weet hoe organisaties van binnenuit functioneren,” vertelt hij.
Van sympathisant tot bestuurslid bij Republiek
Wallast is al een aantal jaren lid van Republiek. Tot voor kort was zijn betrokkenheid vooral die van een sympathisant. Hij volgde de vereniging, was aanwezig bij een demonstratie op Koningsdag en voelde zich thuis bij de overtuiging dat de monarchie zijn langste tijd heeft gehad.
De stap naar een actieve rol kwam er door twee dingen: de oproep van het bestuur en zijn eigen overtuiging dat hij concreet iets kan bijdragen. “Met name op het vlak van jongeren en organisatie,” zegt hij.
Zijn drijfveer gaat verder dan politieke overtuiging alleen. “Als D66-politicus heb ik me altijd ingezet voor gelijkwaardigheid en democratische vernieuwing. De monarchie past daar simpelweg niet in. Een staatshoofd dat zijn positie erft in plaats van verdient, staat haaks op het idee dat iedereen gelijke kansen verdient en dat gezag legitimiteit vereist.”
Waarom een republiek de logische conclusie is
Op de vraag waarom hij gelooft in een republiek, is Wallast helder. “Omdat democratie consequent moet zijn. Als je gelooft dat macht zijn legitimiteit ontleent aan de stem van het volk, dan kun je geen positie uitzondereren die wordt bepaald door geboorte. Een republiek is geen radicaal idee, het is de logische conclusie van wat we al zeggen te geloven.”
Het sterkste argument tegen erfopvolging zit voor hem in de vergelijking met andere sectoren van de samenleving. “We accepteren het nergens anders: niet in de rechtspraak, niet in het onderwijs, niet in de politiek. Dat we het bij het hoogste ambt van de staat nog wél accepteren, is een historische anomalie die we zouden doorprikken als we er nuchter naar keken.”
Er was geen plotseling moment waarop bij hem het kwartje viel. “Het was een geleidelijk groeiende ongemakkelijkheid met de vanzelfsprekendheid waarmee het koningshuis wordt gevierd, ook in politieke kringen waar mensen tegelijk pleiten voor democratische vernieuwing. Op een gegeven moment kun je die spanning niet meer negeren.”
De rol van secretaris bij Republiek
Als secretaris zorgt Wallast voor de bestuurlijke organisatie van de vereniging: verslaglegging, correspondentie en het bewaken van afspraken en besluiten. Maar hij ziet zijn rol breder dan dat. “Ik wil bijdragen aan het bereikbaarder maken van de vereniging voor nieuwe leden, met name jongeren, en meedenken over hoe we de communicatie en het ledencontact kunnen versterken.”
Over de samenwerking met bestuur en campagnebureau is hij duidelijk over zijn insteek. “Als secretaris ben ik er om het bestuur goed te laten functioneren, niet om mijn eigen agenda door te drukken. Ik zie mijn rol als verbindend: goed luisteren, helder terugkoppelen en zorgen dat besluiten ook daadwerkelijk worden opgevolgd.”
Wat hij meebrengt dat Republiek nog niet had? “Een jonge, politiek-bestuurlijk geschoolde blik van buitenaf. Ik ken de vereniging als lid, maar kom niet uit het bestaande bestuurscircuit. Dat geeft me de vrijheid om kritisch mee te denken zonder belast te zijn door interne tradities.”
Ambities: meer jongeren, soepelere bestuursprocessen
Wallast heeft heldere doelen voor zijn termijn. “Dat Republiek aan het einde van mijn termijn merkbaar beter is binnengekomen bij jongeren: meer jonge leden, meer jonge gezichten bij activiteiten. En dat de bestuurlijke processen soepeler lopen, zodat iedereen meer tijd heeft voor inhoud en campagne.”
Hij ziet volop kansen voor de vereniging. “De publieke discussie over het koningshuis is opener dan ooit. Er is een nieuwe generatie die de vanzelfsprekendheid van de monarchie niet meer deelt. Als Republiek die mensen weet te bereiken en te binden, kan de vereniging in korte tijd significant groeien.”
Een concreet aandachtspunt ziet hij bij de drempel tot lidmaatschap. “De toegankelijkheid voor mensen die sympathiseren maar de stap naar lidmaatschap of actieve betrokkenheid nog niet hebben gezet. Er is waarschijnlijk een grote groep die de vereniging een warm hart toedraagt maar haar nog niet heeft gevonden of te formeel vindt. Daar ligt een kans.”
Benaderbaar voor alle leden
Wallast wil vooral duidelijk zijn over zijn motivatie. “Dat ik er niet ben om een cv te bouwen, maar omdat ik oprecht geloof in wat Republiek doet. Ik ben direct, betrouwbaar en neem mijn verantwoordelijkheid serieus. En ik ben benaderbaar: leden mogen me altijd aanspreken.”
Leden kunnen hem bereiken via e-mail of de kanalen die de vereniging aanbiedt. “Ik neem input serieus: als leden iets aankaarten, zorg ik dat het een plek krijgt in de bestuurlijke discussie of wordt doorgezet naar wie er iets mee kan doen. Dat is ook gewoon een van de kerntaken van een secretaris.”