Onlangs las je hier een betoog van journalist John Jansen van Galen om het Prins Bernhard Cultuurfonds te hernoemen naar het Gerrit van der Veen Cultuurfonds.
Hij vond de bekroonde beeldhouwer en verzetsheld beter passen bij de culturele doelstellingen van het fonds dan een bewezen oplichter.
Het stuk maakte veel los. Daarom hier een korte follow-up.
Discussie over naam gecensureerd
Oorspronkelijk schreef Jansen van Galen het artikel in opdracht van de kunstenaar Robbert de Bakker voor het ‘Veenkoloniaal Wereldtijdschrift’.Een eenmalige uitgave die als catalogus diende bij de tentoonstelling ‘Portretten & Ander Ongemak‘ van de kunstenares Carole van Wees en in het Veenkoloniaal Museum gepubliceerd zou worden.
Daar stak Hendrik Hachmer – de museumdirecteur – echter een stokje voor. Hij dreigde subsidie voor de catalogus in te trekken wanneer het stuk over Prins Bernhard erin zou komen. Zijn verklaring: ‘Wij zijn politiek neutraal’.
Wie Hachmer googlet komt al vrij snel op een foto waarop hij amicaal het koningspaar begeleidt, zo merkte Dagblad van het Noorden journalist Eric Nederkoorn op in zijn artikel: Pleegt het Veenkoloniaal Museum censuur?
Opiniekrant Argus en het Republikeins Genootschap publiceerden het stuk alsnog.
Nederlands Cultuurfonds?
Behalve veel steunbetuigingen, kwamen er ook suggesties om de naam van het fonds te veranderen in een neutraler klinkende versie.
Zoals onder andere uitgever en publicist Reinjan Mulder: “..al zou ik persoonlijk meer voor Nederlands of Nationaal Cultuurfonds voelen. Niet iedereen zal zich de komende eeuwen waarschijnlijk met Van der Veen willen associeren.”
Lastig collecteren met zo’n naam
Op de RG Facebook oppert iemand dat een Oranje geld zou aantrekken – met andere woorden: door Prins Bernhard in de naam van het cultuurfonds komen er meer donaties binnen. Een collectant voor het Cultuurfonds weerspreekt dat in opiniekrant Argus:
‘Vaak voel ik me genoodzaakt om uit te leggen dat het fonds wel goed werk doet, maar helaas een foute naam heeft,’ reageert Francine Bardoel op het pleidooi om het Prins Bernhard Cultuurfonds een minder beladen naam te geven.”
Bardoel trekt jaarlijks rammelend met de collectebus langs de deuren, maar heeft ‘grote moeite’ om de naam van het fonds hardop uit te spreken. Helaas móet ze wel, want als ze zegt dat ze ‘voor het cultuurfonds’ komt, kijkt zelfs de meest gulle gever haar wazig aan.
‘Ik ben een uitgesproken feministe, maar doordat ik collecteer voor het fonds, lijkt het alsof ik goedkeuring geef aan mannen die het soort gedrag als dat van de prins vertonen.’